Greyhounds uit de hondenraces mochten nooit puppy zijn

Achter het stoere uiterlijk van de races schuilt veel hondenleed 

Wanneer de manier bekend zou zijn hoe een Greyhound achter de schermen van de stoere entourages gehouden worden na een hondenrace, dan zou een èchte hondenliefhebber die gokt op hondenraces direct bekeerd zijn en geschokt zijn dat deze barbaarse races anno 2022 nog bestaan.

Door te gokken op de hondenraces houd je dit hondenleed in stand. We zijn blij dat er geen beren en tijgers meer worden gebruikt voor ons vermaak in circussen. Maar wist je dat er voor ons vermaak en ook nog eens om onze zakken te vullen er nog wel Greyhounds, races moeten rennen en hierdoor bij fokkers en particulieren onder onwaardige en erbarmelijke omstandigheden leven?

Ze leven vaak in gestapelde kooien waar ze net in kunnen staan en verblijven meer dan 20 uur in ruimtes zonder warmte, in de koude wintermaanden en hebben geen enkele koelte in de hete zomertijd. Ze moeten enorm hoge prestaties leveren op het meest goedkope voer van vee wat ziek is geweest of gehandicapt was of al dood was, omdat hun voeding bijna niks mag kosten.
Sommige honden krijgen in bepaalde kringen wel cocaïne toegediend, die dure investering wordt dan gedaan om te zorgen dat er op de hond tijdens de races nog veel meer geld op binnenkomt. Ze worden in te krappe aanhangkarren gepropt, gereden van de ene race naar de andere race met weinig ruimte en weinig ventilatie om hun uitbuiters geld op te leveren, wat uiteindelijk voor de hond altijd eindigt in een naargeestige dood wanneer ze niet genoeg geld meer opbrengen in de races. Waardering en erkenning kennen deze hondenbazen niet, laat staan een normale verzorging. Dit is het leven van een Greyhound in een notendop waar je in de mooie en stoere races op kunt wedden.

Nederland heeft nog ca.12 hondenrenbanen en volgens hen is er weinig tot geen geld mee te verdienen. Het is niets commercieels meer, vertellen de mensen die er nog aan meedoen. Je kunt hoogstens nog een bosje bloemen of een klein bedragje winnen. Maar net als in de paardenraces vallen er vele slachtoffers tijdens races en kun je gewoon achter de schermen met de illegale races meedoen. Wanneer er met dieren gemakkelijk veel geld verdiend kan worden, tijdens korte activiteiten en zij daarna achter de schermen verdwijnen, zullen baasjes de slechte verzorging die daar vaak mee hand in hand gaat willen verbergen naar de buitenwereld. Een geïnterresseerde bezoeker mag dan alleen op gepaste tijden of op afspraak komen. En vaak doen zij dit in speciaal daarvoor ingerichte ruimtes of buitenplekken, waardoor de indruk word gewekt dat er achter de schermen ook goed voor ze gezorgd wordt. 

Vaak gokken mensen mee met zwarte loterijen zoals paardenraces en hondenraces en weten niet van al het leed die deze wedstrijden bij de dieren veroorzaken. Maar ook gokken mensen veel mee met races die plaatsvinden in Engeland, de VS, Nieuw Zeeland, Ierland en Australië, niet wetende dat aan het front dieren hartstilstanden krijgen, hun poten breken en ruggen worden beschadigd, hun nek vaak breken of tenen afgesneden worden om hen dat gokpleziertje te kunnen geven van hoe het voelt om in te zetten op een hondenrace of voor hetzelfde geldt een paardenrace.
Uitbuiters pronken met mooie auto's, merkkleding en luxe huizen waarvan wij vaak denken aan een "elite" wereld. Een beschaafde wereld waar je gewoon kunt inzetten voor vermaak en de dieren door hen goed behandeld worden omdat het er in de races zo professioneel en mooi verzorgd uitziet. Maar deze gokwereld verschilt niets van de broodfokkers in het mishandelen en uitbuiten van het diersoort voor geld achter de schermen. Ze doen alsof ze beschaafd zijn, maar hebben hun mooie huis, auto en kleding verkregen over de lijdende ruggen van de dieren. Als het moment van de race voorbij is, of de show bij de broodfokkers en ze van het toneel afgaan verdwijnen de honden weer in hun leefhel.



Voor de races word het instinct van de Greyhounds uitgebuit. Net zoals honden met een herdersinstinct geboren worden, zo worden Greyhounds geboren met een natuurlijke drive om te rennen, en deze prachtige natuurlijke eigenschap wordt door mensen helaas misbruikt.

Sonia Stratemann is een bijzondere vrouw die gedurende 16 jaar meer dan 2500 Greyhounds heeft kunnen redden door een deal te sluiten met deze "donkere wereld". Om de uitgebuite honden te mogen opvangen had zij zwijgplicht en mocht hier niets over openbaar gemaakt worden. Zij heeft een mooie organisatie Elite Greyhounds 

Wil je meer weten over gepensioneerde racehonden? The Greyhound Project is een vrijwilligersorganisatie zonder winstoogmerk die in 1992 is opgericht en informatie verstrekt over gepensioneerde racehonden en hun adoptie promoot. Ze zijn niet aangesloten bij een adoptieprogramma of organisatie van Greyhounds. 

Greyhounds zijn jachthonden die samenwerken met andere honden en ter plaatse strategieën ontwikkelen om prooien te vangen. Gepensioneerde racehonden zijn getraind om mechanisch of soms levend aas te achtervolgen. Hier worden levende konijnen, buidelratten en biggetjes voor gebruikt die worden vastgemaakt aan een mechanisch kunstaas en worden met hoge snelheid over de baan geslingerd. De doodsangsten die deze levende aasdieren uitstaan kunnen wij ons niet eens voorstellen. Het zit in de aard van een Greyhound om te rennen en dingen te achtervolgen die bewegen, maar het heeft weinig te maken met roofzuchtig gedrag voor een prooi. Rennen zit hun gewoon in het bloed.


Greyhounds zijn sprinters die binnen no-time op 70 km per uur kunnen rennen. Ondanks hun gedwongen werk en levensstijl als racehonden, houden Greyhounds van mensen en zijn ze doorgaans heel gemakkelijk in de omgang. Als ras zijn windhonden vaak nieuwsgierig, soms verlegen, heel gevoelig en zachtaardig. Deze honden zijn enorm slim, en wanneer zij gepensioneerde racers zijn, lijken ze niet veel emotionele bagage uit hun 'vorige leven' mee te dragen. Maar niets is minder waar.

Gepensioneerde windhonden uit de races hebben ook geen puppytijd gehad. Dit is de reden waarom velen de neiging hebben om zich eenmaal in hun nieuwe huis een korte tijd als puppy te gedragen. Het ras is enthousiast om te behagen en kan gehoorzaamheidscommando's leren met voortdurend positieve bekrachtigingstraining.

Gepensioneerde racers zijn eraan gewend om aangelijnd te zijn en houden ervan om te wandelen. De meesten weten niet hoe ze moeten zitten, spelen of trappen moeten beklimmen, dus ze moeten die dingen leren van hun nieuwe adoptiegezin. Ook zijn ze nooit blootgesteld aan andere hondenrassen of katten, dus je kan verwachten dat jouw Greyhound ervan in de war raakt of misschien bang is voor andere rassen, of dat ze gewoon negeert.

Wanneer ze zich bedreigd voelen, weten Greyhounds alleen hoe ze zichzelf moeten verdedigen door weg te rennen, maar wanneer zij worden aangevallen, staan zij  vaak als vastgenageld. Belangrijk om te weten, wanneer je dus een Greyhound wilt adopteren. Ze bijten meestal niet, maar tonen soms genegenheid zoals een wolf doet met een open mond en een zachte greep. Ze tonen liefde met hun hele lichaam en kunnen wrijven of tegen je aanleunen. De meeste windhonden zijn niet erg luidruchtig, maar blaffen als ze opgewonden zijn of als ze je iets moeten vertellen. Ze zijn gewend om te reizen en hebben het rijden in auto's snel onder de knie.

Denk je erover om een (Greyhound) te adopteren hou er rekening mee dat het dier 1 tot 1,5 jaar nodig heeft om te wennen aan jou, je gezin, jouw schema's jouw vrienden, gewoontes, ritmes, andere dieren en hun nieuwe thuis. Te vaak beginnen nieuwe hondenbaasjes te snel ongeduldig te worden. Vergeet niet dat (nare) ervaringen niet geforceerd kunnen worden in een nieuw gedrag en je kunt het niet commanderen weg te gaan. Dit heeft tijd nodig. 

Gelukkig nemen steeds meer nieuwe wettelijke regels het welzijn van dieren serieus en vervangen de ouderwetse barbaarse wetten.